دو روز پس از عزل کریمی، زارع پور از مدیرعاملی پتروفرهنگ برکنار شد!
به گزارش جنوب استان به نقل از فارس، زیرساختها و چهره این شهر در زیر غبار محرومیت آنچنان مظلوم واقع شده که هزاران بار درباره آن صحبت کردن بیفایده است. شیرینو، شهری در قلب صنایع پارس جنوبی و نزدیکترین شهر به منابع پتروشیمی و پالایشگاههای گاز کشور، اما واقعیت این است که مردم این شهر از مزایای این صنایع سهمی ندارند و همچنان در سایه این ثروتهای عظیم با مشکلات اساسی در زمینههای بهداشتی، درمانی، زیرساختی و امنیتی دست و پنجه نرم میکنند. آقای استاندار اخیراً در سخنانی تأکید داشتهاند: ‘با تأسی از مشی دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور محترم، برخورد شفاف و صادقانه با مردم را یکی از اولویتها میدانم.’ حال باید دید که آیا گوش شنوای شما، فریاد مردم این دیار خواهد شنید و آیا چشم بینای شما مشکلات آنان را خواهد دید یا نه؟
۱. مشکلات اسناد مالکیتی
کی از مشکلات عمدهای که مردم شیرینو با آن مواجه هستند، مسئله اسناد مالکیت اراضی است. پس از گسترش محدوده منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و تغییرات قانونی در سال ۱۳۹۷، مردم این منطقه با مشکلات جدی در زمینه تفکیک و صدور سند جدید مواجه شدند. بهویژه پس از افزایش محدوده منطقه ویژه به ۱۰ هزار هکتار، صدور اسناد مالکیت برای اراضی مردم به مانعی جدی تبدیل شده است. مردم این شهر که در دل صنایع پارس جنوبی زندگی میکنند، همچنان در انتظار رسیدگی به مشکلات اسنادی خود هستند. این موضوع باعث بروز نارضایتی و احساس بیعدالتی میان مردم شیرینو شده و مسئولین قضائی باید به این مشکل رسیدگی کنند تا اعتماد عمومی به نهادهای دولتی تقویت شود.
۲. مشکلات بهداشتی و درمانی – پروژه پانسیون پزشک وعدههای نافرجام
کمبود امکانات بهداشتی و درمانی یکی دیگر از مشکلات جدی شیرینو است. یکی از نیازهای اساسی مردم، تاخیر در کلنگ زنی پروژه پانسیون پزشک در مرکز جامع سلامت این شهر که بارها توسط مسئولین وقت و بی وقت به مردم وعده داده شده چرا محقق نمی شود؟ پروژه ای که میتوانست به تأمین خدمات درمانی به ساکنان کمک کند. اما این پروژه همچنان بهدلیل ترک فعل مسئولین پیشین، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر و عدم پیگیری برای دریافت مجوزهای لازم (مجوز ماده ۲۳)، بدون اجرا باقی مانده است. به دلیل عدم وجود پانسیون مناسب برای پزشکان، این مرکز فاقد پزشک مستقر است.
۳. مشکلات زیرساختی – اسکله صیادی
صیادان شیرینو که بخش عمدهای از جمعیت این شهر را تشکیل میدهند، سالهاست که از مشکلات زیرساختی در اسکله صیادی رنج میبرند. اسکلهای که در گذشته یکی از مهمترین نقاط اقتصادی برای این منطقه بود، بهدلیل نبود لایروبی و عدم بهسازی مناسب، عملاً از کار افتاده است و مشکلات اقتصادی زیادی برای مردم به همراه داشته است. علیرغم وعدههای مکرر مسئولین، هیچ اقدامی برای بهسازی و لایروبی اسکله صورت نگرفته و معیشت صیادان در معرض تهدید قرار گرفته است. این پروژه همچنان در مرحله وعدهها باقی مانده است و باید هر چه سریعتر وارد فاز اجرایی شود تا حقوق صیادان حفظ گردد.
۴. مشکلات امنیتی و اجتماعی – ارتقای پاسگاه به کلانتری
یکی دیگر از مطالبات مردم شیرینو ارتقای پاسگاه به کلانتری است. این موضوع بهویژه در شهری صنعتی و مهم مانند شیرینو که از لحاظ امنیتی نیازمند توجه ویژه است، اهمیت زیادی دارد. ارتقای پاسگاه به کلانتری میتواند به بهبود وضعیت امنیتی این منطقه کمک کرده و باعث ایجاد آرامش بیشتر در میان ساکنان شود.
۵. مشکلات فرهنگی – نبود مجتمعهای فرهنگی
شیرینو، به عنوان یک شهر صنعتی، بهویژه نیاز به فضاهای فرهنگی و اجتماعی برای جوانان و خانوادهها دارد. مردم این شهر بارها درخواست تأسیس مجتمعهای فرهنگی کردهاند تا به این وسیله بتوانند از امکانات تفریحی، آموزشی و اجتماعی بهرهمند شوند. اما این درخواستها هنوز بیپاسخ مانده است. تأسیس مجتمعهای فرهنگی میتواند فرصتی مناسب برای رشد فرهنگی و اجتماعی شهروندان فراهم آورد و به تقویت ارتباطات اجتماعی و فرهنگی در این منطقه کمک کند. این درخواست، بهویژه در شرایطی که جوانان و زنان این منطقه از کمبود فرصتهای تفریحی و آموزشی رنج میبرند، بسیار حیاتی است و نیازمند توجه جدی مسئولین میباشد.
۶. شیرینو، شهری بدون بانک
یکی از آشکارترین مثالها برای نشان دادن این بیتوجهی، فقدان یک حتی یک بانک در این شهر است. شیرینو در گذشته (در زمانی که روستا بود) با داشتن یک شعبه بانکی به عنوان مرکز خدماترسانی به روستاهای اطراف شناخته میشد، اما امروز مردم خود شهر مجبور هستند برای دریافت خدمات بانکی به شهرهای دیگر مراجعه کند.
۷. تلخی بیکاری در کام جوانان پایتخت انرژی
با وجود ظرفیتهای عظیم اقتصادی و صنعتی که در اطراف خود دارد، متأسفانه با چالشهای جدی در حوزه اشتغال جوانان روبهرو است. در حالی که صنایع بزرگ پتروشیمی و پالایشگاهها بهویژه هلدینگهای معتبر در پارس جنوبی در حال فعالیت هستند، سهم بومیان و جوانان این مناطق از فرصتهای شغلی به شدت محدود است. این شهر که میزبان صنایع عظیمی مانند پتروشیمیها و پروژههای نفتی است، انتظار دارد که جوانان بومی بتوانند از فرصتهای شغلی در این صنایع بهرهمند شوند. اما بر خلاف آنچه که باید باشد، جوانان این منطقه عمدتاً با مشکلات بیکاری، مشاغل کاذب و شرایط شغلی ناپایدار مواجه هستند.از یک سو، اگرچه برخی صنایع اقداماتی برای جذب نیروهای بومی داشتهاند، اما این اقدامات به اندازه کافی گسترده و مؤثر نبوده است. بسیاری از جوانان این شهر بهویژه در بخشهای پاییندستی صنایع پتروشیمی در مشاغل روزمزد و بدون امنیت شغلی مشغول به کار هستند و در بسیاری از مواقع با پیمانکاریها مواجه میشوند که دستمزدهای نابرابر و شرایط کاری ضعیفی دارند. این شرایط باعث شده که بسیاری از جوانان به مشاغل غیررسمی و کاذب، نظیر قاچاق و مشاغل پرحادثه، روی آورند.
در پایان، باید گفت در حالی که ۱۴۱ پروژه با اعتبار ۷۳۷۰ میلیارد تومان برای توسعه شهرستان کنگان در نظر گرفته شده، مردم شیرینو همچنان چشم انتظار بودند که سهم این شهر از این اعتبار کلان به پروژههای ضروری و حیاتی آن، مانند بهسازی اسکله و بهبود زیرساختهای اساسی، اختصاص یابد. اما متأسفانه، این انتظار همچنان بیپاسخ باقی مانده است.
دیدگاهتان را بنویسید